Jeugdsentiment
Op deze pagina halen liefhebbers en fans herinneringen op aan 'vroeger'. Een serie lezenswaardige artikelen / berichten, die aan de beheerder werden gestuurd. Hier anoniem geplaatst en deels ingekort, mede om die anonimiteit te waarborgen. U zult met mij eens zijn dat het mooie verhalen zijn. Zo mooi dat ik u ze niet wil onthouden...
Degenen die met naam en toenaam willen worden genoemd mogen het trouwens zeggen, of gewoon een berichtje achterlaten in het gastenboek. Dat kan natuurlijk ook. Maar daar gaat het hier niet om. Het gaat vooral om de inhoud van het verhaal.
19 Mei 2008 - "...ik verkondig u grote blijdschap"
... Ach, het werk van Hans Kresse biedt ons zo veel moois! Ik moet bekennen dat, van alle stripmakers Hans Kresse mij het dierbaarst is. Zijn werk is zo doordrongen van een schoonheid en trefzekerheid als dat bij geen andere Nederlandse stripmaker het geval is. Ik heb diep respect voor alles wat hij heeft gemaakt, hoe snel en onzorgvuldig soms ook. Hans Kresse was begenadigd met een ongelofelijk talent. Heb ik je eens al verteld hoe Hans Kresse aan dat bijzondere talent gekomen is? Kresse had het verhaal van zijn moeder vernomen, dus het moet waar gebeurd zijn.
Vlak nadat hij geboren was, was daar een groot licht in het bescheiden slaapkamertje in Amsterdam, waar het eenvoudige houten wiegje stond met daarin het pasgeboren kindje. Omdat de deur op een kier stond, bleef het ook in die slaapkamer lekker warm, en zou moeder het kleintje kunnen horen, als het zou huilen. Door die openstaande deur viel dat buitenaardse licht ook op haar keukentafel, waar zij - het was al laat in de avond - de versleten kleding zat te herstellen, nadat ze net de zelf gebreide wollen babysokjes had afgemaakt voor de kleine Hans.
Terwijl zij geschrokken en bevreesd voorzichtig de deur van haar slaapkamer opende, zag ze een ongelofelijke verschijning. Neen, geen tovenaar Lauri die het kind kwam opeisen, maar daarentegen een schier onbeschrijfelijk wezen in 'onaards licht', iets dat geleek op een engel, zoals zij wel eens had gelezen in mooie boeken. En die 'engel' (zeg maar) sprak tot haar de woorden: "Wees niet bevreesd, vrouwe, want ik verkondig u grote blijdschap. Dit kind zal gezegend zijn met een bijzonder talent en hij zal vele menigten verblijden met zijn kunst. Door uw braaf en oppassend leven zult u getuige zijn van dit wonderkind, en het zal u grote vreugde geven." Toen raakte de engel het hummeltje aan, met een vinger op het neusje, maar zo zachtjes dat het jochie gewoon kon doorslapen, zodat hij zich nergens bewust van was.
Pas jaren later heeft zijn moeder het hem verteld en ook aan mij heeft Hans Kresse, toen zelf al een oude man, na het nuttigen van enige glazen geestverruimend nat, opgebiecht hoe het gegaan is. Vandaar ook dat hij altijd zo bescheiden geweest is en niet gaarne in de belangstelling wilde staan, want hij besefte dat het al genade was en geen verdienste. Daarom was hij ook eigenlijk een heel gelovig man, zij het niet volgens het gebruikelijke stramien. Nu ja, dit wilde ik je maar eens vertellen, want zulke dingen raken gemakkelijk vergeten en als wij allen dood zijn, is het voorgoed weg.
Ik vind het ook een eer en een morele plicht om elk jaar op zijn geboortedag het graf van Hans Kresse te bezoeken en daar een mooi bloemstuk neer te leggen. Zo hoort het en eigenlijk zou er elk jaar een Erelegioen moeten staan om de Grootmeester van het Nederlandse Beeldverhaal en de Boekillustratie te eren..."
Hans Matla
19 Mei 2008.
(foto: Hans Matla, 2006)
29 April 2006 - Eric de Noorman 60 jaar
Ik lees in de Gelderlander vandaag dat de strip Eric de Noorman 60 jaar geleden is geboren. Als lezertje van de Heerenveense koerier, heb ik er destijds (* jaar oud) zo van genoten en zo in spanning gezeten dat ik nauwelijks kon wachten op de krant van de volgende dag. Erik zat dan zo in de moeilijkheden, dat het er alle schijn van had, dat het nu slecht met hem afliep. M'n mem stelde me meestal gerust en verdomd de volgende dag had Eric zich er weer uitgered. Heel mooi. In welke kranten werd het in die tijd gepubliceerd. En was de tekenaar en auteur beide Hans G. Kresse? Nogmaals bedankt erfgenamen voor het leesplezier in de toen nog sobere tijd!
B. H., Dieren.
31-01-2006 - 'De Avonturen van Eric de Noorman in ‘Nieuwsblad voor Gorinchem en omstreken'.
Toen er na De onwillige held geen nieuwe boekjes met de Avonturen van Eric de Noorman meer te koop waren in de kiosk van het station in Nijmegen was het voor mij over-en-uit met Eric de Noorman. Jammer dan, want vanaf 1949, toen ik die boekjes bij mijn vriendje las, moest ik ze ook hebben.
Maar hoe doe je dat als je pa en ma o.i.v. de toenmalige minister van O. en W. niets moesten hebben van verfoeilijke beeldverhalen? Zó: je hebt een buurvrouw, een oude, uit België (!) afkomstige barones, voor wie je heitje-voor-een-karweitje karweitjes doet en die (natuurlijk) verzot blijkt te zijn op …. jawel …. stripverhalen. Je zet de heitjes om in Eric de Noorman- (en Kapitein Rob-) boekjes, die je leest en bewaart bij de barones. Zó dus!
Later kwam daar een abonnement op ‘Donald Duck’ nog bij.
Ook toen mijn belangstelling – al dan niet gedwongen – naar belangrijker zaken ging, bleven de oblongboekjes gestaag komen, waarbij het mij meer ging om het beeld dan om het verhaal. Maar als je me toen zou hebben gevraagd wie de tekenaar van al dat spannends was, dan zou ik het niet hebben kunnen zeggen; dat was niet aan de orde.
Maar ja, ergens anno 1962: ….geen nieuwe boekjes meer; na nummer 52 opeens afgelopen met een open einde. Boekjes in een doos naar de zolder. Pa en ma, natuurlijk allang op de hoogte van mijn stiekum gedrag, broers en zussen: “Jammer, hè Carel, net goed!” Dick Bos en Kapitein Rob: ook naar de zolder. ‘Donald Duck’s’: nee, die bleven bij de barones. Geen leven, zo zonder strips? Ja hoor, niets gemist!
Maar …, het moet eind 1964 zijn geweest, herontdekte ik, bladerend in Pep tussen stapels oud-papier ingezameld door leerlingen van de school waar ik werkte: de Noorman. Dat was wel even een schok hoor: Eric de Noorman leeft! Nee, toch niet, het gaat over zijn zoon! Hun avonturen zijn doorgegaan na De onwillige held! Wat is er allemaal gebeurd sinsdien en hoe kom ik daarachter?
Opdracht gegeven aan de jongens van mijn klas: om half 4 naar het oud-papierhok en alle Pep’s eruit halen en lekker ravotten. Meisjes kun je zoiets niet laten doen, want die gaan onmiddellijk de Libelle’s en de Tina’s lezen. Nou, dat was wat die prachtige voorplaten en al die Erwin-strips in kleur! En… wie tekent al dat moois? De Koningsketen, De wraak van Dunadh? Ene Hans G. Kresse! En die maakt nog meer van de prachtige illustraties en strips!
Enfin…., er kwam een balletje aan het rollen: ik werd lid van Het Stripschap en kreeg al gauw het Kresse-nummer 25/26 van ‘Stripschrift’ in handen. In boekhandels en in antiquariaten ging ik op zoek naar door Kresse geïllustreerde boeken, haalde bij Lambiek een aantal jaargangen ‘Pep’ weg en vrachten jaargangen ‘Donald Duck’ bij een tijdschriftenhandelaartje in Deventer. 10 cent per stuk!
Tijdens een bezoek aan de Stripdag in 1971 vernam ik, dat de verhalen over de Noorman verschenen in ‘Nieuwsblad voor Gorinchem en omstreken’. Daar lag misschien een kans. In februari 1972 een advertentie geplaatst waarin ik vroeg of er iemand, die geabonneerd was op de krant, bereid was om mij de afleveringen van Eric de Noorman toe te sturen. En jawel…. een echtpaar uit Meerkerk reageerde positief en begon prompt met het uitknippen en versturen van de stroken. Elke vier weken kwamen er twaalf stroken binnen, want het nieuwsblad verscheen drie keer per week. Ze werden vaak vergezeld van een brief, waarin de goede mensen wat vertelden over zichzelf en hun kinderen. En voor mij ging de Eric de Noorman-saga weer door, plaatje-voor-plaatje. En de tegenprestatie? De postzegels om de verzendkosten te vergoeden! Meer niet? Echt niet! Ja, natuurlijk onderhield ik de correspondentie en deed ik iets met de feestdagen.
En…. - bofkont die ik ben – juist in februari 1972 begon die krant verhaal 55 De huid van de beer te plaatsen, het vervolg op verhaal 54 De onwillige held. Gewetensvol, zoals de mensheid toen al was, hebben de beide Meerkerkers alle stroken opgestuurd van de twaalf ontbrekende verhalen.
|
|
|
Nieuwsblad voor Gorinchem en omstreken (eerste aflevering van verhaal 60)
|
Tien jaar lang, totdat Eric mededeelde dat hij voorlopig niet meer meedeed. Dat was in november 1981. De laatste aflevering zijn we bij hen gaan ophalen met een cadeau, dat echt niet nodig was geweest. Maar we hebben er allemaal wel van genoten.
Vijf dikke plakboeken, verfraaid met voorplaten uit Pep, vol met door niemand gekuiste afleveringen van de Avonturen van Eric de Noorman staan sindsdien te pronken op mijn zoldertje. Honderden stroken met tekeningen, zwart-wit op krantenpapier, met al die pratende mensen en galopperende paarden, nooit statisch altijd in beweging, nauwelijks achtergronden, maar wel met de ‘uitglijders’ van Kresse’s penseel door de kaders heen!
En wat dacht u wat….? In mei 1980 was Uitgeverij Panda begonnen met de Integrale uitgave van de Avonturen van Eric de Noorman. De eerste band, band 17, bevat verhalen, die nog nooit in boekvorm waren verschenen, juist: De huid van de beer! Trouwens, weet je dat er voor die band 17 twee verschillende stofomslagen bestaan? Je moet maar geluk hebben! En als je nu denkt dat ik een verwoed stripverzamelaar ben, dan moet je maar eens kijken op www.ericdenooman.nl, want daar kun je ze vinden! Dan piep jij wel anders, of ik wel!
Carel G. Verbeek.
31 januari 2006.
Medio November 2005: Flessenpost uit Marokko
19/11/2005 - hello...
Sir or Madam
It is with a great pleasure that i am writing to you this short e mail to tell you that i find under the earth a bottle of win and it s wrotten in this bottle like this
HERMAN
JANSEN
SCHIEDAM
HOLLAND
1875
please if you are interessant of this e mail me
thank you
yours ….
19/11/2005 - Re: hello...
Dear Mr….
Your name sounds Arabic. Where did you find this bottle and what makes you think I am interested in it?
Herman Jansen is a gin distiller in Schiedam, Holland, that is correct.
best regards,
Klaas de Vries
20/11/2005 - Greeting from morocco
Dear Sir ,
I am so happy to recieve your answer,
About the bottle we found it under the earth nearly 20 metters and it is made of clay in a good sutiation and
its so old we think it is nearly 150 years old and more,
What i think that you are interested in it is that this
bottle it come from the past and it s a history of your company,
If you are interested of this bottle we will take a pictur
of it and we will send it to you.
I will be wiating for your answer as soon as you can,
Best regards,
20/11/2005 - Greeting from Holland
Dear Sir,
You are digging very deep! I wonder how that bottle of gin came there? Anyway, I think your find is not so rare and not of high value, but I am not really an expert. I wish you good luck with the clay bottle. If you can take a picture and e-mail it to me, it would be a nice conclusion of this correspondence. But it is not necessary, if it takes you a lot of trouble. By the way, Herman Jansen is not my company, but I know them: they were quite famous in Holland as a Dutch Gin distillery for many many years; Here we call it "Jenever", there is approx 30 % alcohol in it.
best regards,
Klaas de Vries
27/12/2005 - HAPPY NEW YEAR FROM JAMAL
DEAR SIR
IT IS WITH A GREAT PLEASURE THAT I AM WRITING TO YOU THIS MAIL
FIRSTLY I WISH YOU A MERRY CHRISTMAS AND A HAPPY NEW YEAR
I DON T KNOW IF YOU CAN REMABER ME I AM JAMAL FROM MOROCCO
THAT I TALD YOU ABOUT THE BOTTLE
I SEND YOU HERE THE PICTURES OF THIS BOTTLE AS I TOLD YOU
PLEASE TRY TO TELL ME SOMETHING WHEN YOU WILL SEE THIS PICTURES
BEST WISHES
JAMAL
 |
 |
 |
27/12/2005 - HAPPY NEW YEAR FROM KLAAS
Dear Jamal,
Ofcourse I remember you! Thank you very much for the pictures. This bottle is as I expected it to be. For clay bottles Herman Jansen used the label as in the attachment (design made approx. 1950 by a famous Dutch cartoonwriter: Hans G. Kresse). Herman Jansen Distilleries also used glass bottles and they are now taken over by a company called UTO Nederland. The brand still exists and the bottles can be seen in the "Nederlands Gedistilleerd Museum", Lange Haven 74-76, Schiedam, The Netherlands.
I wish you and your family a very good, healthy and prosperous 2006!
best regards,
Klaas de Vries
www.ericdenoorman.nl
Naschrift: Een hele fraaie e-mail wisseling. Vermoedelijk is de vinder van de fles via zoeken met Google o.i.d. op deze website terecht gekomen. Het heeft niets met Eric de Noorman te maken, maar leuk is het zeker!
3 mei 2005
… Verder niks dan lof. Ben vreselijk blij met deze website. Mijn oudere broer en ik zijn sinds begin '50er jaren dikke fans...
Eric is altijd voor mijn broer en ik een volslagen realistisch figuur geweest, en de illustraties waren in onze ogen vaak nog beter dan de verhalen. Zowel mijn broer en ik zijn 'fine artists', en weten zodoende razend knap tekenwerk erg te waarderen.
Diverse uitspraken uit de Eric-reeks zijn in onze familie gevleugelde uitspraken geworden:
"Het is warm, DORSTIG warm" (als hint dat de gekoelde bierflesjes op tafel kunnen)
"Verschoon mij van uw tegenwoordigheid" (kan diverse redenen hebben - na het verorberen van een zware bonenschotel, wellicht?).
"Dit is tegen de regels van een goeie troep!" (als iemand iets geniepigs uithaalt).
Ach - de zalige uren die we met de Noorman c.s. hebben doorgebracht zijn ontelbaar.
De vertellingen, de manier waarop de karakters, scènes, natuur etc in beeld zijn gebracht - het heeft allemaal onze jeugd zwaar verrijkt (en gloeit nog altijd voort).
Het had een kwaliteit en diepte die ik bij de huidige strip-output niet kan vinden.
Maar dit zal geheid het resultaat zijn van de gevreesde generatiekloof (waarvan ik altijd zwoer dat ik daar nooit het slachtoffer van zou worden).
Nogmaals - chapeau en heel veel dank voor jullie moeite dit website op poten te zetten. Just to please myself - zou het mogelijk zijn er een soort Eric-kennis-test in op te nemen, met vragen over situaties, karakters etc? Dat zou een aardige gimmick zijn voor alle Eric-fans/fanaten.
(Niet te simpel graag, iedereen weet tenslotte dat de Fret een broer was van Baldon, net als Hovin...)
Zal de groei van jullie site met de grootste aandacht volgen. Ben blij (en soortement geroerd) dat wij niet de enige zijn die een grote genegenheid voor deze fabelachtige strip en zijn creator hebben…
18 juli 2005
Onlangs kreeg ik nieuwsbrief 16 in de bus. Mijn complimenten voor de website www.ericdenoorman.nl....
...Als kind (geb. in 1941) probeerde ik na de oorlog alle Eric de Noorman boekjes te bemachtigen. Mijn zakgeld ging op aan Eric de Noorman boekjes en aan snoepgoed. Na de oorlog had je als jongen niet zoveel ontspanning zoals heden ten dage. Die avonturen van Eric kende ik beter dan de tafels (op school). Ik overhoorde mijn broer over de verhalen van Eric. Ik zei dan tegen mijn broer: Noem de titels van de eerste tien delen op van de Eric de Noorman reeks. Wie was de roerganger van Eric, hoe heette de voerman van Scorr (wolven van Scorr) etc. Met m’n schoolvriendjes hield ik zwaardvecht partijen, het zwaard was een stuk bamboe (delen van hengels).
Op de boekjes was ik heel zuinig. Ik heb ze allen gekaft met doorzichtig kaftpapier. Omdat mijn vader abonnee was van de Haagsche Courant, waar geen Eric de Noorman strips instond, ging ik steeds de krant halen bij mijn tante, zij had Het Vaderland, in deze krant stonden de avonturen van Eric wel in. Zo heb ik ± 4 maanden (januari t/m april 1955) lang alle 92 stroken van elke dag van het dagblad Het Vaderland uitgeknipt en ingeplakt in een zelfgemaakt album. Dit was deel 28, titel De Scheepsbouwer....
...Begin jaren 50 hadden wij een toverlantaarn/filmstrookprojector. Je nodigde je vriendjes uit voor een filmmiddag, die gehouden werd in mijn ouderlijk huis. Diegene die interesse hadden moesten 2 centen betalen voor het stroomverbruik. Ik draaide voor de buurt niet alleen sprookjes films maar ook Eric de Noorman films. En vertelde hier erg enthousiast over. De meeste plaatjes c.q. uitgebeelde actie waren voorzien van een ondertekst. Ik had de zwart-wit filmpjes De valse Koning (deel 5) en deel 6 Het Wapengericht....
Deze website wordt in de loop van 2003/2008 ontwikkeld i.s.m. De 'Stichting Hans G. Kresse'