Op de beurs aangekomen ging ik direct naar de stand van Uitgeverij Panda omdat ik Kresse daar verwachtte. Ik trof hem er echter niet aan. Ik maakte een rondje over de beurs. Toevallig liep ik daarbij langs de stand van Oberon en daar was hij (tot mijn verrassing) al druk aan het signeren. Hij leek hierbij niet echt op z’n gemak, maar hij sloeg zich er beleefd doorheen. De ene na de andere fan werd verblijdt met een zwierige tekening.

De signeersessie duurde voor mijn gevoel echter niet lang en ik kwam niet aan de beurt. Kresse hield het vrij snel voor gezien en ging een wandelingetje over de beurs maken. Hij maakte links en rechts een praatje met wat collega-tekenaars en ik zag hoe zij hem allen met veel respect behandelden.

Later die dag zag ik hem weer terug op de stand van Panda. Zijn kinderen waren daar ook. Naar ik later begreep om Kresse een beetje op zijn gemak te stellen. Bij Panda bleek het de bedoeling dat Kresse de verantwoordingspagina’s van de reeds verkochte portfolio’s zou signeren en op naam zou stellen van de kopers. Een voor hem niet al te uitdagende taak waarvan hij (zo hoorde ik hem zachtjes mopperen) ”sick and tired” werd.

Hans Matla was echter uiterst voorkomend en hij wist Kresse met veel respect en geduld te blijven motiveren. Ook ik kreeg echter mijn gesigneerde portfolio: nº 14. Een kostbaar bezit! Nog steeds sieren de prachtige prenten uit deze portfolio van tijd tot tijd de muren van ons huis. Nadien werd er ook nog even gesigneerd in meegebrachte boeken. De belangstelling was wederom enorm en de druk op Kresse maakte dat zijn tekeningen steeds kleiner en eenvoudiger werden. Ik kreeg een piepklein schetsje van het kopje van Eric de Noorman in het boek “De Geschiedenis van Bor Khan” en was hier al heel blij mee!

Ik bleef nog wat rondhangen bij de stand van Panda. Tegen het eind van de middag was Kresse er duidelijk helemaal klaar mee en ik kreeg de indruk dat hij zijn kans afwachtte om beleefd zijn snor te kunnen drukken. Hij borg zijn pennen op in zijn colbertje en maakte aanstalten om te gaan vertrekken. Ik besefte dat ik deze unieke man waarschijnlijk nooit meer ergens zou ontmoeten en ik verzamelde al mijn moed en sprak hem aan. Ik vroeg hem beleefd of het verschijnen op deze beurs hem - ondanks de overweldigende belangstelling voor zijn persoon - een beetje meegevallen was. We spraken slechts kort en ik informeerde voorzichtig (en eigenlijk tegen beter weten in) of er wellicht nog één tekeningetje voor mij in zat. Meneer Kresse schudde beleefd maar resoluut zijn hoofd. Voor vandaag was het echt genoeg geweest! “Maar”, sprak hij - in een plotseling opkomende vlaag van buitengewone welwillendheid - “als U nu even een boek achterlaat bij meneer Matla dan wil ik daar thuis op m’n gemak wel even een tekening voor U in maken!”.

Mijn mond viel open van verbazing. Ik wist niet wat ik hoorde! Ongelofelijk! Ik verzocht Hans Matla meteen om er even bij te komen en de eveneens verbaasde Hans liet Kresse zijn belofte herhalen waar hij bij stond. Kresse bevestigde het. Hij glimlachte voldaan om de mix van ongeloof en enthousiasme op mijn gezicht. Vervolgens nam hij beleefd afscheid van ons en verdween.

Hans Matla regelde alles perfect. Ik wilde de beloofde tekening graag in een van de door Panda uitgegeven delen van de Eric de Noorman-reeks. Zo’n boek had ik echter niet bij mij. Hans bood uitkomst. Hij informeerde in welk deel van de reeks ik de tekening wilde en pakte dit boek van een stapel achter in zijn stand. Dit zou ik dan later weer met hem mogen omruilen voor mijn eigen exemplaar. Een keurig briefje er in aan Kresse (“Zoals beloofd aan Ron Beunder, tijdens de beurs in Den Haag, etc, etc,…”) en alles zou goed komen! 

Enkele weken later werd het boek via de post bij mij thuis bezorgd. De tekening (klik op de link voor een pdf) overtrof mijn stoutste verwachtingen! Op het binnenblad stond - met penseel in Oost-Indische inkt geschilderd - een vrijwel volledige Eric de Noorman! Een kunstwerkje!

Mijn tekening zal Kresse-liefhebbers niet onbekend zijn. Hij is in ‘92 gebruikt voor een omslag van Viking (jaargang 2 - nº 1).

Een jaar later kreeg ik opeens een nieuwjaarskaart van Hans Kresse. Met de persoonlijke boodschap: “Met dank voor uw belangstelling! Voorspoedig 1990”. Ook dit is een kostbaar bezit voor mij.

Dit alles speelde inmiddels alweer ruim 21 jaar geleden (waar blijft de tijd?), maar ik ben nog steeds ontzettend blij met deze tekening en realiseer mij terdege dat de wijze waarop ik hem heb verkregen héél uniek is! Ik heb Hans Kresse naderhand een brief geschreven om hem te bedanken. Ik heb daarbij de foto’s meegestuurd die mijn vader had gemaakt tijdens zijn signeren in Den Haag. Tot mijn grote verrassing trof ik een van deze foto’s jaren later weer aan in deel 1 van de heruitgave van Panda van de Eric de Noorman-reeks! De foto van Hans Kresse (signerend op de stand van Oberon) op pagina 27 van dit boek is gemaakt door mijn vader!

Uit: De Jeugd van Eric de Noorman. Links: Originele tekening; rechts: gepubliceerde tekening in Pum Pum (scan overgenomen uit 1e integrale Panda reeks, deel 2, pagina 18). De verticale lijn in het origineel, komt door een vouw die daar is geweest.

Uit: De Jeugd van Eric de Noorman. Links: Originele tekening; rechts: gepubliceerde tekening in Pum Pum (scan overgenomen uit 1e integrale Panda reeks, deel 2, pagina 141). 

Een ander voorbeeld laat een blauwe kleur in de tekening zien. Hier kwam een grijstint in de gedrukte versie (rasteren, zie ook de pagina Robbie).  

Bronnen: De Eerste Integrale uitgave van de Avonturen van Eric de Noorman (uitgeverij Panda) is hier gebruikt als bron voor het vergelijkingsmateriaal. De platen in Pum Pum zijn bij het plaatsen van dit onderwerp niet beschikbaar bij de beheerder van deze website en dus is gebruik gemaakt van de herdruk van uitgeverij Panda.

> Schetsen 'Eric de Noorman' - Een serie tekeningen wellicht van Kresse zelf, maar vermoedelijk niet. Uit een schetsboek geknipt ? Van elk plaatje bestaat er een uitgewerkt equivalent in het 'Tom Poes Weekblad'. Geen van de tekeningen is gesigneerd. 

De techniek wijkt af van de techniek die Kresse doorgaans in deze periode (eind veertiger jaren) gebruikte. Er is namelijk gewerkt met pen, terwijl Kresse toen kennelijk vooral het penseel hanteerde. Maar Kresse werkte ook met pen, dus dat is geen doorslaggevend argument. Het lijkt er sterk op dat een en ander is nagetekend uit Tom Poes Weekblad. Het papier is uit de juiste periode en heeft op de achterkant gestileerde 'vliegtuigjes', lijnen en getallen. Lijmresten tonen aan dat het geheel ooit als collage opgeplakt is geweest. Het is goed mogelijk dat een medewerker van de Toonder Studio's of een andere getalenteerde 'bewonderaar' de schetsen heeft gemaakt. Het betreft zogenaamde 'anatomische studies', waarbij de tekenaar zich poogde te oefenen in het fraai weergeven van diverse menselijke lichaamsdelen en houdingen. Nogmaals: het resultaat van deze 'oefening' staat zeer dicht bij de in 'Tom Poes weekblad' in druk verschenen plaatjes, maar het zijn geen exacte kopieën. Spierarceringen zijn minder fraai uitgewerkt dan Kresse dit heeft gedaan. De tekeningen zijn gevonden in een doos met allerlei paperassen die ooit op een veiling werd aangeboden. Ze werden gered van het oude papier door de voorlaatste eigenaar. Wie o wie kan er iets meer over vertellen ?